Kinderen en rouw

Vorig jaar is er een column geweest over rouw, mede in verband met de lezing over rouw die toen in november werd georganiseerd. Die lezing ging over rouw bij volwassenen. Na afloop werden er vragen gesteld over rouw bij kinderen wat maakte dat er een tweede lezing wordt georganiseerd.

Tineke Rodenburg (rouw- en verliestherapeute voor volwassenen) zal voor de pauze spreken over rouw bij volwassenen, daarna zal Inge Obdeijn (rouw- en verliestherapeute voor kinderen) vertellen over wat er komt kijken bij rouw bij kinderen.

Kinderen, hoe klein ze ook zijn, rouwen ook. Rouw van kinderen lijkt veel op rouw van volwassenen. Maar kinderen en jongeren moeten rouwen en zich tegelijkertijd ontwikkelen. Dat is een zware en verwarrende opgave, waardoor het rouwen of de ontwikkeling in de knel kan komen

Kinderen kunnen, afhankelijk van hun leeftijd en ontwikkeling, de dood nog niet goed plaatsen. Ze hebben geen idee wat een overlijden werkelijk inhoudt. Volwassenen kunnen het vaak al niet begrijpen, laat staan als je nog zo jong bent.
Sommige kinderen zijn verdrietig, maar staan 5 minuten later weer op de trampoline, anderen kruipen in hun holletje en willen graag alleen zijn. Oudere kinderen begrijpen wel heel goed wat er aan de hand is, maar in de wirwar van gevoelens die toch al spelen rond de puberteit, is het lastig laveren. Zij delen hun verhalen liever met leeftijdsgenoten dan met volwassenen.

Kinderen zijn afhankelijk van de volwassenen, zeker als het gaat om goede begeleiding. Vroeger werden kinderen weggehouden van de dood. Nu weten we dat dat vele trauma’s heeft veroorzaakt. Betrek de kinderen overal bij, dat vinden de meeste kinderen fijn. En geheimen zijn vaak erger dan de werkelijkheid. Waar de fantasie op hol kan slaan, ontstaat vaak nodeloos verdriet.

Kinderen weten zelf heel goed wat ze fijn vinden en wat niet. Als kinderen bang zijn, is het meestal zo dat de ouders bang zijn en dat overdragen op hun kinderen. Laat kinderen de overledene aanraken als ze dat zelf willen, vertel dat het lichaam kapot is. Kapot is een woord wat ze kennen. Zeg niet dat de overledene ligt te slapen, je zou kunnen denken dat je dan zelf ook niet meer wakker wordt....

Een ingrijpend verlies verwerken, is een levenslang proces. Het is nooit klaar. Dat wil niet zeggen dat deze kinderen niet gelukkig kunnen worden. Maar het verlies is altijd ergens op de achtergrond aanwezig en daarbij is de steun van mensen in de directe omgeving van grote waarde.

U bent van harte welkom om deze lezing gratis bij te wonen op maandag 13 april van 19.30 – 21.00 uur in de Witte Kerk op de Koningin Wilhelminalaan 15 in Naarden. (mensen uit het vak zijn van harte welkom, maar de lezing is niet specifiek voor hen bedoeld )
Aanmelden graag via 035-6910743 of .

Barbara Alma 


Deel deze pagina via:



« vorige   overzicht   volgende »